
به گزارش روز شنبه گروه علمی ایرنا از معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، جعفر توفیقی اظهار کرد: یکی از تجربیات دنیا که در کشور ما نیز مقدمات آن فراهم شده است، ایجاد مناطق ویژه فناوری است؛ با ایجاد چنین مناطقی می توانیم تجاری سازی ایده و تکمیل زنجیره علم و ایده تا ثروت را محقق کنیم.
وی با بیان اینکه در کشور تجربه های پراکنده ای مانند پژوهشگاه ها، مراکز تحقیقاتی، پارک های علم و فناوری، مراکز رشد و شرکت های دانش بنیان وجود دارند، یادآور شد: مناطق ویژه فناوری این تجربه را بهینه سازی می کنند و در راستای ارتقای فعالیت های دانشگاه ها، پژوهشگاه ها، مراکز تحقیقاتی و مراکز رشد تلاش می کنند تا ماموریت تجاری سازی علم را برعهده گیرند.
توفیق افزود: با ایجاد مناطق ویژه فناوری در صنعت نفت می توان تجاری سازی علم را تحقق بخشید بنابراین به این مناطق نظام نوآوری بخشی اطلاق می شود، چراکه می توانند تجاری سازی علم را محقق کنند، با ایجاد چنین مناطقی می توانیم ایده تجاری سازی و نتایج تحقیقاتی علم و ایده تا ثروت را محقق کنیم.
وی گفت: مناطق ویژه علم و فناوری محیط هایی هستند که تمام اعضای آن شامل تولیدکنندگان علم در دانشگاه ها و مراکز پژوهشی تا تبدیل کنندگان علم به فناوری در پارک ها، کارآفرینان و همچنین تجاری کنندگان علم را در یک جا جمع می کنند تا درپی تعامل با یکدیگر در خصوص توسعه فناوری فعالیت کنند.
توفیق ادامه داد: ستاد نگاه ویژه ای به ارتقای ‘نظام نوآوری بخشی در صنعت نفت، گاز و زغال سنگ’ دارد تا بتواند در اجرای استراتژی های خود به دنبال تحقق این هدف کلان باشد.
وی افزود: پژوهش به عنوان عاملی تصمیم ساز می تواند در امر مطالعات اکتشافی و مخازن تولیدی، فرآیندهای ساخت مشتقات پیچیده نفتی، مواد شیمیایی، کاتالیست ها و حتی طراحی واحدهای نو، نقشی موثر ایفا کند و باید پذیرفت که کلید توسعه فناوری و خوداتکایی در ساخت تجهیزات و مواد داخل کشور، در پژوهش های کاربردی و توسعه ای نهفته است.
توفیق بیان کرد: در یک سیستم بخشی، نوآوری به عنوان یک فرایند شامل، تعاملات نظام مند در میان طیف گسترده ای از دست اندرکاران این حوزه برای تولید و تبادل دانش مرتبط با نوآوری و تجاری سازی آن درنظرگرفته شده است، چارچوب نظام نوآوری بخشی یک ابزار مفید برای تحلیل نوآوری است که به ارتباط و روابط میان بازیگران، دانش، محصولات و فناوری ها وابسته است.
وی گفت: تمرکز بر فعالان این حوزه نشان می دهد که یک نظام بخشی در یک چشم انداز پویا نتیجه تعامل و همکاری عناصر مختلف آن است، فرآیندی که شامل تکنولوژی، تقاضا، دانش پایه، فرآیندهای یادگیری، شرکت ها، سازمان های غیرشرکتی و نهادها است.
علمی (۱)** ۹۳۴۰**۱۸۳۴
انتهای پیام /*
- - , .
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان